O Diya Nacional d’Aragón tornó a convertir-se en un termometro politico d’a sociedat aragonesa. Iste 23 d’abril, as carreras de Zaragoza acullioron una nueva movilización empentada por organizacions y formacions de l’aragonesismo politico que, baixo o lema “Aragón ye nazión”, situaban en o centro d’o debate a soberanía, o dreito a decidir y un horizonte de transformación social y por o bien común pa o nuestro país, mientres PP y Vox celebraban o suyo reparto de poder dende a suya “prioridat nacional”, u, dito d’atra traza, priorizar qui se leva a mayor parti d’o poder y d’o dinero d’un Gubierno d’Aragón que desprecian.
A convocatoria, que prenzipié a las 10:30 horas, recorrió o paseo d’a Independencia dica a plaza d’Aragón, ocupando un d’os eixes prencipals d’a capital aragonesa, un recorriu ya habitual en as movilizacions d’ista calendata.

Más allá d’o itinerario, o conteniu politico d’a chornada marca o pulso d’a convocatoria. As organizacions aragonesistas impulsoras reclamaban “mayor poder de decisión” pa Aragón y situaban sobre a mesa propuestas concretas como una Hacienda Foral propia, a creyación d’una empresa publica d’enerchía, o impulso d’una renta basica universal u a guarencia efectiva d’o dreito a la vivienda. Tot isto enmarcau en una reivindicación de soberanía que trasciende o simbolico pa situar-se en o terreno institucional y economico, y que confronta dreitament con l’españolismo ultracapitalista que PP y Vox han renovau en a DChA.
A movilización arriba en un contexto en o qual l’aragonesismo politico busca reforzar o suyo espacio y visibilidat, apelando a una achenda propia debant d’os marcos estatals dominants. O dreito a decidir sobre o futuro politico, economico y social d’o nuestro pais se presenta como eixo vertebrador d’un discurso que combina reivindicación aragonesista y propuestas de caracter social pa combatir, con más dreitos pa totz, todas y todes, as politicas reaccionarias d’o trumpismo aragonés defendiu por PP-Vox.

En iste sentiu, a chornada d’o 23 d’abril no se limitó a una cita festiva u cultural, sino que se consolida como una expresión de movilización politica. As entidatz convocants subrayaban a necesidat d’abanzar enta un modelo de país que guarencie dreitos basicos y refuerce a capacidat d’autogubierno, en un momento marcau por as tensions territorials y os debates sobre financiación y competencias, y con as extremas dreitas trumpistas en o poder.
En iste contexto de creixent debate sobre o modelo territorial y a distribución d’o poder y d’a riqueza, o 23 d’abril tornó a situar a Aragón en o centro d’a suya propia achenda. Y lo fació, una vegada más, dende a carrera, dende l’amor a una tierra historicamente guarentidora d’os dreitos humans.

