A chucio d’a organización soberanista “no ye casualidat que la tornada d'un gubierno reaccionario a lo Gubierno d'Aragón, esta vegada PP-Vox-PAR, haiga suposau lo rescate de prochectos como lo de Biscarrués u Santa Llestra, con un amplio consenso de refuso y, que lo Tribunal Supremo en un caso, y l'Audiencia Nacional en unatro, ya reconoixió ilegal en una sentencia, chunto a las suyas expropiacions y estudios”.
Mesmo camino que l'emprendiu con a Lei de Luengas y la de Memoria Democratica. Leis aconseguidas con un amplo consenso dimpués d'anyos de luita, no sin esfuerzo, y que ya plegaban con retardo respective a atros territorios.
“Este esprito de consenso y aglutinar mayorías respective a un prochecto ye l'obchectivo” que Puyalon s'ha marcau “pa la suya nueva epoca. Un tiempo de aunar fuerzas arredol d'una alternativa plural dende la zurda aragonesista, que conforme mayorías hechemonicas respective a prochectos fundamentals pa este país”.
“Lo refuso a lo extractivismo historico que, en forma de renovables, obras hidraulicas u población se viene empentando dende posicions estatalistas, u la negación d'una Lei de Luengas correctament implantada, asinas como una Lei de Memoria Historica, habrían d'estar puntos irrenunciables pa esta nueva mayoría. L'antifaixismo, la luita contra lo patriarcau y lo medioambient son basicos”, sinyalan.
“La reconoixencia y fomento d'a sobiranía popular d'o pueblo, respective a la suyo poder de decisions, asinas como lo control d'os suyos recursos, habría d'estar l'atro alazet que refleixe la madurez d'este pueblo en o sieglo XXI. Somos un pueblo maduro, mayor d'edat, y con prou historia como pa chestionar las leis que richen la calidat de vida d'a clase obrera”, rematan.


