
Mesaches parla, per consiguién, basicamén de dos temas, de l’amostranza e d’a transizión democratica. Dos temas que, per culpa d’a conchuntura d’imboluzión economica, sozial e politica en as que güe nos trobamos inmersos, son esdebenitos dos temas muito autuals. Mesaches ye una nobela escolar e ye tamién en buena mida una nobela istorica.
Pero Mesaches ye tot ixo e ye encara muito más. De fautura libre e sincopata, a obra achunta en as suyas fuellas os escais d’un dietario presonal con os cabos d’un sosprendén bestiario. Bi aparexen igualmén continas referenzias á la mosica e á o zinema d’ixas embueltas, asinas como bellas istorias biblicas refeitas u rebersionatas d’una traza parellana á como -diz l’autor- lo feba Mark Twain.
Mesaches ye, en zagueras, una nobela puzle en a que totas as piezas, as gran e as más chiquetas, rematan encaxando unas con atras en un conchunto unitario. Chusé Inazio Nabarro ha ubierto, una begata más, una endrezera, nueba e insospeitata, en o panorama d’a narratiba contemporania en luenga aragonesa.



