5.- Greenwashing
Ye ya un consenso adentro d'a comunidat cientifica internacional lo que la planeta ye sufrindo profundos y complexismos cambeos debius a muitas d'as actividaz humanas y que muitos d'ixos cambeos derivarán en belotros, como efecto dominó, que no sabremos ta que situgación nos levarán a curto plazo. Por meter-ne nomás un eixemplo relativament conoixiu, l'aumento d'os gases d'efecto invernadero va a provocar en poco tiempo que se deschele grans placas de chelo en as cualas s'ha almagacenau de traza natural y por eras, metano; este metano ye un gas d'efecto invernadero muito, muito mas potent que no lo propio CO2, por lo que se tioriza que, prebablement plegau este momento d'aumento de metano en l'atmosfera, lo cambeo climatico se torne exponencial y irreversible.
Pero la cosa ye que nian lo cambeo climatico ye “lo nuclio” d'o problema. Por asinas decir-lo, ye un d'os grans problemas que nos levan t'o verdadero punto critico, la denominada “crisi civilizatoria” (15). A ixa crisi nos enfilamos a causa de cuantos procesos, entre los cuals lo cambeo climatico no'n ye que uno. Son tamién problemas igual d'aprecisaus como, por eixemplo, la perda de tierra fértil, lo acotolamiento de gran parti d'os recursos minerals que femos servir habitalment u la contaminación d'os acuifers por exceso d'abonos nitrochenaus en cultivos. ixos problemas (y bels otros), repito, son igual de grieus que no lo cambeo climatico. Nomás que menos citaus; y amás, muito mas grieus en os denominaus “países d'o tercer mundo”, an l'imperialismo d'os trusts comercials fa y desfá leis y gubiernos pa poder seguir esclatando las suyas tierras.
Por qué no se cita comunment toz los problemas a los cuals nos enfrontinamos y manimenos se fa fincapiet concretament en o cambeo climatico? Entre otras cosas, porque ye “carni de greenwashing”. Mientras que, d'a perda de tierra fértil por eixemplo, no se puede quitar un nuevo nicho de mercau (de no estar que bel chenio d'o markenting l'aconseguise) d'o cambeo climatico se puede y de feito s'ha quitau tot un nuevo mercau. Y muitas interpresas nos bombardeyan día con otro, de feito, con a suya aparent preocupación por lo meyo ambient: que si nos preocupamos por lo cambeo climatico, por lo que quitamos una nueva gama d'autos hibridos; que si la nuestra fabrica ye respectuosa con l'atmosfera, por lo que veyerás que en a etiqueta d'as nuestras bieras mete como, gracias a lo nuestro I+D, agora vertimos a l'atmosfera la metat de CO2 que fa diez anyos; y asinas un largo etcetera. Como nos diría cualsequier profesional en cualsequier ambito d'as ciencias ambientals, u cualsequier estudioso d'o tema, este nuevo “mercau verde” no ye solución de cosa. Ye “greenwashing”: creyar una nueva gama de productos que lo suyo fuerte mercantilístico ye una suposada consciencia ambiental. Tot con a condición que no se contradiga garra d'as bases d'o capitalismo, ye decir, que lo ritmo de consumo no ature, y que este nuevo marketing chenere, porque la interpresa asinas te lo vende, una nueva valor anyadida a lo producto final.
Cosa d'ixo no ye sostenible. Por eixemplo, no ye sostenible dende garra punto d'envista, substituyir lo parque actual d'autos por un parque d'autos electricos: porque buena parti d'os elementos que cal pa creyar components esencials d'ixos vehíclos, son ya en proceso d'acotolamiento; porque la creyación de tal cantidat de vehíclos ya per se chenera un gran impacto ambiental; porque muitos d'os suyos components no son reciclaus eficientment u dreitament no mereixe la pena reciclar-los. Como se comentó anteriorment, no nomás s'acotola los combustibles fosils. Idem con a buena parti de materials d'aparatos tecnolochicos que, estando partis chicotas d'os mesmos, son manimenos esencials.
De cosa d'ixo no te charrarán los bambosos anuncios d'os autos electricos de Toyota, u la nueva campanya de frigorificos Triple A de Balay. Lo “capitalismo verde” no ye ecolochista, no se fa por lo acotolamiento de vanadio, paladio y níquel; u d'o consumo inchent d'augua en os suyos procesos productivos, u d'a explotación d'os suyos treballadors que cuasi no tienen dreitos laborals mientras fabrican productos ecolochicos en Bangladesh. Lo capitalismo vende unotro suenio mas; lo suenio que, si mercas ixe nuevo producto en substitución de l'anterior, podrás sentir-te bien con tu mesmo porque no marcha con combustibles fosils y por tanto, habrás aportau lo tuyo granet d'arena pa aduyar a la planeta. Como norma universal d'o marketing de mercau, aquí tot va de creyar una nueva necesidat a partir d'o que sía, y en este caso ye a partir d'a creixent consciencia meyoambiental. Ixo no va (ni ye iu nunca baixo este sistema) de convivir con o nuestro entorno. Y l'eixemplo mas claro actualment ye la bambolla especulativa d'as renovables y la suya invasión d'os entornos rurals. Lo capitalismo verde ye contrimostrando estar, como siempre ye estau lo capitalismo en cada epoca d'a suya historia, unotra mascara pa tratar de que no se veiga que se siguen las mesmas bases de siempre: producir tot lo posible, consumir tot lo que se pueda, dica que s'acotole lo sector y/u los recursos necesarios pa él (creyando por lo camín una elite de grans tenedors/eras y una miriada de treballadors/eras achornalaus d'os cuals obtener-ne plusvalía) dica que la bambolla esclate y los especuladors se'n vaigan t'a siguient.
6.- Cambeo de paradigma enta la sostenibilidad
Faga goyo u no pas, la sola salida d'este clot en que nos i somos ficando por cada vez mas, ye lo cambeo de paradigma, lo cambeo d'una sociedat de consumo ilimitau y que lo suyo estatus social, y mesmo felicidat individual, se basa en buena mida en a cantidat y exclusividat d'os biens que se consume, ta unotra sociedat en que la producción síaa planificada sobre a base d'as necesidaz reals d'a población. En a cuala la felicidat no nos la den productos, sino tener tiempo pa realizar os nuestros hobbies y pasions, pa creixer como personas. Pa plegar dica aquí lo primer paso habría d'estar que totas las personas tiengamos las necesidaz basicas cubiertas por igual, estando obchectivo esencial d'os estaus l'aconseguir-las y protecher-las, por alto d'os beneficios y privilechios d'una minoría.
Pro que, cal acabar en a suya totalidat con o oligopolio d'as grans enercheticas y aconseguir un modelo de producción y consumo d'os recursos democratico y planificau, dende abaixo, por meyo de figuras como los grupos de consumo, las cooperativas de producción y consumo y otros; y tot ixo baixo la premisa d'o consumo de cercanía. Ixo, en o fundo, viene a significar que deixemos de chugar baixo las actuals normas globalizants d'as grans interpresas transnacionals pa pasar d'una economía localista y planificada en que i prime los criterios socials y ambientals (una viella y tan valida en o suyo momento como agora, reivindicación socialista). La luita pa ixe cambeo de paradigma ye titanica, porque enfrontinar-se a las grans interpresas significa amás, enfrontinar-se a los meyos de comunicación privaus y a la democracia burchesa en que vivimos. Ye decir, significa cambear-lo tot. Pero ye ixo, u la barbarie. Ye democratizar los meyos de producción y distribución, u veyer como l'actual rechimen de mercau acaba con tot, dica que los pocos recursos que quede cheneren guerras por lo suyo control (como ya somos vivindo) y desigualdades socials encara mayors, con ricos mas ricos y muitos mas pobres.
Queda por debatir en profundidat como l'alternativa socialista estableix modelos politicos sobre a base d'ixo (que ye ya la sola opción posible). Cómo femos plegar a la mayoría social que la solución pasa por esfuerzos conscients como son lo consumo racional en cuenta de l'actual consumo como vía de satisfacción rapida; y como son la participación en a planificación d'ixe nuevo y menister modelo productivo. En o caso d'as enerchías renovables en entornos rurals, cal pasar de grans instalacions maniadas por las interpresas de siempre, ta chicoz terrenos auto-chestionaus en que se chenere la enerchía menister pa la zona, con una regulación publica y democratica, basada en a equidad y la solidaridat entre las necesidaz de toz los suyos habitants. Mesmo agora mesmo ya existen modelos cercanos a ixe modelo (16), pero lamentablement, en funcionar baixo las normas d'o mercau, no deixan d'estar atadas a la distribución d'a enerchía en os rez monopolizaus por las grans privadas. Fan parti d'o camín a seguir, asinas como nos trucan de como la man privada sigue estando por alto de totes nosotres, por lo que la sola solución viable ye destruyir-la completament, ya que la historia contrimuestra constantment la imposibilidat de convivencia entre un sistema de producción democratico y d'a chent, con unas normas capitalistas de producción y distribución.
Tamién queda por charrar en profundidat sobre una politica de sostenibilidad d'o creiximiento poblacional, pero ye bella cosa farta extensa como pa tratar-lo en este ya largo articlo.
La fayena d'a chent que queremos reendrezar-nos dende lo xerbigadero enta la sostenibilidad -y dende lo gubierno d'as interpresas t'o d'a chent- va a estar ardua, durisma. Pero la urchencia meyoambiental nos fa veyer-la ya no nomás como la opción deseyable: nos fa veyer-la como la sola opción pa que la humanidat pueda vivir con os nuestros entornos, sin destruyir-los y destruyir la nuestra civilización por lo camín.
[Texto orichinal en castellán, traduciu a l'aragonés per Chorche Pérez]
Notas
(14) IU leva la unión d'estacions debant d'a Usina Europea de Lucha contra lo Fraude.
Puedes leer aquí las dos entregas anteriores: O granero d'o capitalismo (I) y O granero d'o capitalismo (II)





