Donan a la BNE o manuscrito más antigo conoixiu con parte d’os Fueros d’Aragón

ARREDOL | A Biblioteca Nacional d’Espanya (BNE) ha recibiu una donación d’un manuscrito de metat d’o sieglo XIII, escrito en aragonés, que tien parte d’o texto d’os Fueros d’Aragón aprebaus en 1247 y que ye por agora a copia más antiga conoixida d’ista obra. O documento estió entregau por Miguel Carabias Orgaz, licenciau en Filolochía Hispanica por a Universidat de Salamanca y profesor de Luenga Espanyola y Literatura, qui declaró que “un documento como iste, ha d’estar en una institución publica, a disposición de tot qui quiera investigar-lo”. A BNE tien bells atros documentos sobre os Fueros d’Aragón entre o …

Ye escrito en aragonés y datau en o sieglo XIII, poco dimpués d'aprebar-se os Fueros
Ye escrito en aragonés y datau en o sieglo XIII, poco dimpués d'aprebar-se os Fueros

ARREDOL | A Biblioteca Nacional d’Espanya (BNE) ha recibiu una donación d’un manuscrito de metat d’o sieglo XIII, escrito en aragonés, que tien parte d’o texto d’os Fueros d’Aragón aprebaus en 1247 y que ye por agora a copia más antiga conoixida d’ista obra. O documento estió entregau por Miguel Carabias Orgaz, licenciau en Filolochía Hispanica por a Universidat de Salamanca y profesor de Luenga Espanyola y Literatura, qui declaró que “un documento como iste, ha d’estar en una institución publica, a disposición de tot qui quiera investigar-lo”.

A BNE tien bells atros documentos sobre os Fueros d’Aragón entre o suyo patrimonio documental, conservaus en o Servicio de Manuscritos y Incunnables. O más antigo dica agora yera o clamau Mss/458, datau en o sieglo XIV y que estudió Gunnar Tilander. A resta de documentos d’os Fueros d’Aragón son d’o sieglo XV.

Carabias, qui ha estudiau o documento lo decribe como “un folio manuscrito sobre vitela que estió parte d’un legaixo de metat d’o sieglo XVI. O documento tien una grandaria de 150 x 210 mm y a caixa d’escritura ye de 115 x 176 mm. O texto ye copiau a linia tirada y presienta vintiseis ringleras tanto en o recto como en o vuelto. O conteniu apareixe distribuyiu en diez parrafos que apareixen prencipiaus por inicials royas y azulas. A letra d’o manuscrito ye gotica textual y presienta diversos rasgos que nos permiten datar-lo ent’a metat d’o sieglo XIII y, alavez, en calendata muito amanada a la de redacción d’os Fueros d’Aragón, isto ye, 1247″.

A BNE remite a Miguel Carabias Orgaz, “Los Fueros de Aragón. Una versión romance de mediados del siglo XIII”, Revista de Filología Española, XCIII, 2º, julio-diciembre, 2013, pp. 313-326 ta un estudio más amplo sobre o manuscrito y o proceso de transmisión d’os Fueros d’Aragón.

Por agora no se sabe si ista u atras documentacions tornarán ta Aragón u continarán en os archivos d’a BNE, encara que garra organización u institución s’ha prenunciau sobre o tema.

Autor/Autora