O papel d’a muller como trasmisora d’a luenga ye importantisimo, antis de naxer sentimos a fabla d’as nuestras mais. Somos as trasmisoras d’a luenga aragonesa. En iste inte en que a trasmisión d’o idioma ye cuasi amortata, ye en as mans d’as mullers a supervivenzia de l´aragonés.
Por isto, dende Ligallo de Fablans queremos empentar o papel d’a muller en o movimiento de reivindicazión d’a luenga aragonesa. En a nuestra Asoziazión como en belunas más, chugamos un papel bien importán en as organizazions, como presidentas, secretarias, empentadoras d’autividaz, mayestras, asoziatas, investigadoras…
Pero, en cheneral, manca un brinco importán dentro d’o movimiento, espezialmén en a visibilidat en os puestos importans e de dezisión. O nuestro idioma no puede estar un prozeso alazetato solo que en os varons. Cal que as mullers bi alportemos a nuestra sensibilidat e buen fer.
As luengas d’Aragón son en un inte prou importán, s’están prenendo dezisions traszendetals, e s’están dixando a las mullers a un canto. O nombramiento d’os miembros en l’Academia d’as Luengas d’Aragón presume que as personas que composen o Instituto de l’Aragonés serán más que más varons. Entre os nombratos por a Universidat e as Cortes d’Aragón, zinco d’os siete, solo bi ye eslechita que una muller. Cal reclamar que as atras dos sigan mullers, porque calidat e cualificazión no faltan. No debemos permitir que o patriarcato impose os suyos criterios e conflitos, e menos en instituzions tan importans como l’Academia d’as Luengas d’Aragón ni en os suyos organos, e en concreto en o Instituto de l’Aragonés, porque ye ixe o punto an a igualdat ye en serio riesgo.
Escritoras, educadoras, investigadoras como Carmen Castán, Ana Giménez Betrán, Ana Tena Puy, Iris Campos, Paz Ríos, María Pilar Benítez, o Liena Palacios, entre muitas más, en poderban desembolicar un sobrebuen papel. As mullers pueden ayutar a que o Instituto de l’Aragonés reyalmén funzione e pueda alcanzar o consenso que tanto s’amenista.
¿Somos reyalmén consziens que, si istas siete mullers estasen as miembras d’o Instituto de l’Aragonés, dárbanos una oportunidat a o esbloqueyo d’o conflito filolochico e, de retruque a la luenga aragonesa? Por isto mesmo, creyemos que a fegura representativa d’a instituzión, que arbitra e modera, poderba e deberba estar una muller como presidenta de l’Academia: a candidata nombrata por a Universidat María Luisa Arnal Purroy.
Dende Ligallo de Fablans pensamos que iste ye l’inte de creyar un espazio ta nusatras, en o que se pueda achuntar-se-ie a fablar en luenga aragonesa, ta trasmitir a luenga, ta luitar e ta veyer a vida dende l’envista d’as mullers fabladoras que luitan por l’Aragonés.


